EMDR (ang. Eye Movement Desensitization and Reprocessing) to coraz bardziej popularna metoda terapii. Metoda ta kojarzona jest jak sama nazwa wykazuje z ruchem gałek ocznych. Poszukując informacji na temat działania EMDR można spotkać się z pojęciami typu: „stymulacja bilateralna”, „przetwarzanie”, „model AIP”. W poniższym artykule napiszę nieco więcej o działaniu tej metody, skupiając się na wspomnianych pojęciach. Oczywiście EMDR to nie tylko machanie oczami. Pisałam o tym w poprzednim artykule. Więcej o tym tutaj.
Skąd pomysł wykorzystania ruchu gałek ocznych w terapii EMDR?
Zaczęło się od trudnej informacji o stanie zdrowia i spaceru po parku w latach 80 XX w. Francine Sapiro. Ta sytuacja była inspiracją do dalszych obserwacji i badań nad wpływem stymulacji bilateralnej i w dalszej kolejności ruchu gałek ocznych na adaptacyjne przetwarzanie trudnych doświadczeń. Stymulacja bilateralna to właśnie nic innego jak działanie angażujące obie strony mózgu. Obie strony mózgu możemy angażować w działanie poprzez uaktywnienie prawej i lewej strony ciała, co ma miejsce np. w czasie chodzenia. Innym rodzajem stymulacji bilateralnej jest ruch gałek ocznych, ale mogą być też bodźce dotykowe.
Model AIP – czyli adaptacyjne i nieadaptacyjne przetwarzanie informacji
Podstawą teoretyczną terapii EMDR jest Model Adaptacyjnego Przetwarzania Informacji (Adaptive Information Processing Model, AIP). Model ten zakłada, że organizm dąży do integracji i adaptacyjnego czyli zgodnego z naszym doświadczeniem, wiedzą, aktualnymi informacjami przetworzenia rożnych zdarzeń. Kiedy doświadczamy traumy – organizm jest w stanie, w którym normalne adaptacyjne przetwarzanie zostaje zaburzone. Kiedy osoba doświadcza traumy, czyli poziom stresu przekracza możliwości zwykłego poradzenia sobie i przetworzenia doświadczenia. Trauma zostaje zapisana w pamięci w stanie nieprzetworzonym, z podobnym ładunkiem emocjonalnym, który towarzyszył zdarzeniu. To powoduje, że pomimo upływu czasu wywołują silne reakcje emocjonalne, gdy są aktywowane. Czas mija, osoba zdobywa różne doświadczenia życiowe, uczy się nowych rzeczy, ale takie wspomnienia są odseparowane od innych wspomnień przetwarzanych w sposób adaptacyjny. Tak, jakby osoba została zatrzymana w czasie w momencie trudnego zdarzenia.
Celem EMDR jest umożliwienie adaptacyjnego przetwarzania tych wspomnień — czyli ich reintegracji w kontekst obecnego życia.
Dlaczego ruch gałek ocznych ma znaczenie?
Ruchy gałek ocznych w EMDR pełnią ważną funkcję w procesie integracji doświadczeń w pamięci. Pomaga mózgowi przetworzyć trudne wspomnienia, zablokowane przez doświadczenie traumy. Ruch gałek ocznych ma wpływ na odmrożenie wspomnienia i przeniesienie go z ciała migdałowatego do kory nowej, gdzie może być ono przetworzone w sposób adaptacyjny. Poprzez odblokowanie adaptacyjnego przetwarzania, integrację doświadczeń w pamięci i redukcję ich emocjonalnego ładunku, pacjenci mogą odzyskiwać poczucie bezpieczeństwa, równowagę psychiczną i kontrolę nad własnymi reakcjami.
Jeśli poszukujesz sprawdzonych źródeł na temat metody EMDR polecam odwiedzić stronę Polskiego Towarzystwa Terapii EMDR, a także stronę: EMDR International Association
Więcej na temat psychoterapii i na temat metody EMDR poczytasz także na mojej stronie blogowej.
Autor:
Anna Bus – psycholog, psychoterapeutka, psychodietetyk i certyfikowany psychoterapeutka uzależnień w Warszawie. Pracuję z osobami dorosłymi i młodzieżą. Przyjmuję w gabinetach w Warszawie (Warszawa Mokotów, ul. Puławska 28/28; oraz Warszawa Śródmieście ul. Gałczyńskiego 3/4, a także prowadzę psychoterapię on-line.
Jeśli potrzebujesz pomocy psychologicznej zapraszam do kontaktu i umówienia konsultacji: tel. 500 608 183
