Wsparcie w obszarze odżywiania i odchudzania
Psychodietetyka – wsparcie w sytuacji kiedy problem dotyczy jedzenia i emocji
Są osoby, które sporo wiedzą o diecie i odżywianiu, ale nie potrafią zastosować swojej wiedzy w praktyce. Relacja z jedzeniem to nie tylko sposób odżywiania. Relacja z jedzeniem często dotyczy sposobu radzenia sobie z emocjami, stresem, napięciem czy trudnymi doświadczeniami.
Jeśli masz poczucie, że jedzenie przejmuje kontrolę nad Twoim życiem, stosowane diety nie przynoszą trwałych efektów lub zmagasz się z zaburzeniami odżywiania, praca z psychodietetykiem może być elementem procesu zdrowienia.
Oferuję wsparcie osobom dorosłym, które chcą zrozumieć mechanizmy stojące za ich trudnościami oraz wprowadzić trwałą zmianę w sposobie odżywiania i relacji z własnym ciałem.
W czym mogę pomóc?
Wsparcie psychodietetyczne skierowane jest do osób, które:
- zmagają się z kompulsywnym jedzeniem lub napadami objadania,
- doświadczają jedzenia pod wpływem emocji lub stresu,
- wielokrotnie podejmowały nieskuteczne próby odchudzania,
- chcą wprowadzić trwałą zmianę nawyków żywieniowych,
- mają trudności z akceptacją własnego ciała,
- wprowadzają nadmierne restrykcje żywieniowe,
- potrzebują wsparcia psychologicznego w leczeniu zaburzeń odżywiania.
Podczas spotkań nie koncentrujemy się wyłącznie na jedzeniu. Szukamy źródeł trudności oraz rozwiązań, które pomagają odzyskać poczucie sprawczości i równowagę.
Pierwsze i kolejne spotkania z psychodietetykiem
Na pierwszym spotkaniu rozmawiamy o trudnościach, dotychczasowych nawykach, wcześniejszych doświadczeniach, próbach odchudzania. Poruszamy temat wiedzy na temat zdrowego żywienia i zastosowaniu tej wiedzy w praktyce. Z doświadczenia wiem, ze trudnością często nie jest brak wiedzy a właśnie jej stosowanie. W takiej sytuacji pracujemy nad lepszym rozumieniem siebie: mechanizmów, przekonań, potrzeb i emocji. Sprawdzamy, jakie funkcje pełni jedzenie. Przyglądamy się, co kryje się pod danym zachowaniem. Sprawdzamy, co podtrzymuje te zachowania. Poszukujemy odpowiednich rozwiązań, możliwości radzenia sobie z emocjami, potrzebami w bardziej konstruktywny sposób.
Celem nie jest stosowanie kolejnej restrykcyjnej diety czy wprowadzanie zmian na miesiąc lub tydzień. Celem jest zrozumienie mechanizmów odpowiedzialnych za trudności oraz wypracowanie trwałych zmian w zachowaniu i nawykach żywieniowych. Skuteczna pomoc w problemach z odżywianiem obejmuje aspekt psychologiczny i zmianę nawyków.
Jedzenie pod wpływem emocji i odchudzanie
Napady objadania mogą być sposobem regulowania emocji, radzenia sobie z napięciem lub przewlekłym stresem. Z kolei wielokrotne, restrykcyjne diety prowadzą do błędnego koła ograniczeń, utraty kontroli i poczucia winy.
Wsparcie młodzieży z zaburzeniami odżywiania
W przypadku młodzieży doświadczającej zaburzeń odżywiania rekomendowaną formą pomocy jest terapia rodzinna. Nie pracuję z młodzieżą doświadczającą zaburzeń odżywiania na sesjach indywidualnych w sytuacji kiedy rodzina nie podejmie terapii rodzinnej. W przypadku zaburzeń odżywiania system rodzinny odgrywa istotną rolę w procesie zdrowienia. Indywidualna praca z nastolatkiem czasem może być elementem leczenia. Z dostępnej mi wiedzy wynika, ze największą skuteczność przynosi praca z systemem rodzinnym.
Anoreksja u dorosłych
Anoreksja może dotyczyć nie tylko nastolatków, ale również osób dorosłych. Niezależnie od wieku jest to poważne zaburzenie wymagające specjalistycznego leczenia. Możliwość pracy ambulatoryjnej w psychoterapii jest zależna od stanu zdrowia pacjenta. Psychoterapia pomaga zrozumieć psychologiczne podłoże choroby, pracować nad obrazem własnego ciała, perfekcjonizmem, poczuciem własnej wartości oraz odzyskiwać bezpieczną relację z jedzeniem.
Zapraszam do kontaktu
Jeżeli zmagasz się z kompulsywnym jedzeniem, trudnościami w procesie odchudzania, chcesz zmienić swoje nawyki żywieniowe. Jesteś osobą dorosłą z niezagrażającą życiu masą ciała i potrzebujesz wsparcia w leczeniu anoreksji u dorosłych, zapraszam do kontaktu.
Zapraszam do kontaktu i rezerwacji terminu w jednym z gabinetów lub skorzystania z sesji on-line.
FAQ
1. Czym w ogóle jest psychodietetyka?
Psychodietetyka łączy wiedzę z zakresu psychologii i odżywiania. Koncentruje się na zrozumieniu psychologicznych przyczyn trudności związanych z jedzeniem oraz wspiera w budowaniu zdrowych nawyków żywieniowych. Celem jest trwała zmiana.
2. Dietetyk czy psychodietetyk – co wybrać?
Jeśli problem dotyczy diety – np. ułożenia jadłospisu w przypadku chorób metabolicznych zdecydowanie warto zgłosić się do dietetyka. Jeśli problem dotyczy jedzenia i zachowań związanych z jedzeniem warto wybrać psychodietetyka.
3. Czy psycholog może pomóc w odchudzaniu?
Tak. Wiele osób ma pewną wiedzę na temat zdrowego odżywiania, a trudność stanowi wprowadzenie zmian i ich utrzymanie. Psycholog pomaga rozpoznać mechanizmy prowadzące do przejadania się, jedzenia pod wpływem emocji, jedzenia pomimo uczucia przepełnienia czy rezygnacji z podjętych postanowień. Poprzez współpracę z psychologiem lub psychodietetykiem proces odchudzania może stać się bardziej trwały, bo oparty na zmianie nawyków żywieniowych.
4. Czy jedzenie pod wpływem stresu można zmienić?
Tak. Jedzenie emocjonalne jest zachowaniem nad którym można pracować. W trakcie terapii uczysz się rozpoznawać emocje, które prowadzą do sięgania po jedzenie. Wypracowujesz inne sposoby radzenia sobie z napięciem i trudnymi sytuacjami.
5. Jak wygląda terapia zaburzeń odżywiania u młodzieży?
Pracuję z młodzieżą, jednak w przypadku zaburzeń odżywiania, takich jak anoreksja czy bulimia, rekomendowaną formą pomocy jest terapia rodzinna. Włączenie rodziców lub opiekunów do procesu leczenia zwiększa skuteczność terapii i stanowi ważny element zdrowienia nastolatka.
6. Czy Konsultacja z psychodietetykiem jest dla mnie, jeśli nie mam nadwagi?
Tak. Konsultacja z psychodietetykiem nie jest przeznaczona wyłącznie dla osób, które chcą schudnąć. Korzystają z niej również osoby z prawidłową masą ciała, które zmagają się z emocjonalnym jedzeniem, nadmierną kontrolą jedzenia, poczuciem winy po jedzeniu czy niezadowoleniem z własnego ciała.
7. Co zrobić, gdy wieczorem mam napady objadania?
Wieczorne objadanie może mieć wiele przyczyn – od zbyt restrykcyjnego sposobu jedzenia w ciągu dnia, przez przewlekły stres, aż po utrwalone nawyki. W czasie konsultacji przyglądamy się indywidualnej sytuacji i szukamy rozwiązań.
8. Czym różni się głód emocjonalny od prawdziwego głodu?
Głód fizjologiczny pojawia się stopniowo i ustępuje po zjedzeniu posiłku. Jedzenie emocjonalne najczęściej pojawia się nagle i jest odpowiedzią na stres, smutek, złość, nudę lub napięcie. W terapii uczysz się rozpoznawać te różnice oraz reagować na emocje w sposób, który nie wymaga sięgania po jedzenie.
9. Czy uzależnienia od jedzenia jest podobne do uzależnienia od alkoholu?
Określenie „uzależnienie od jedzenia” nie jest formalną diagnozą medyczną. Uzależnienie od alkoholu jest zapisane w Klasyfikacjach medycznych DSM i ICD. Wiele osób doświadcza utraty kontroli nad jedzeniem i przymusu sięgania po określone produkty. Psychoterapia pomaga zrozumieć mechanizmy tych zachowań oraz stopniowo odzyskać wpływ na własne decyzje i nawyki żywieniowe.
10. Jak zmienić nawyki żywieniowe na stałe?
Trwała zmiana nawyków wymaga czasu i uwzględnienia swojej aktualnej sytuacji, codziennego funkcjonowania, emocji oraz przekonań dotyczących jedzenia. Rygorystyczne diety są przeciwieństwem budowania zdrowych nawyków żywieniowych. Wprowadzając zmiany warto zadać sobie pytanie czy zmiana, którą wprowadzasz może zostać na zawsze a nie jedynie przez miesiąc.
11. Czy psychoterapia zastępuje dietę?
Niezupełnie. Psychoterapia i dietetyka wzajemnie się uzupełniają. Jeśli istnieją wskazania do pracy z dietetykiem, warto prowadzić oba procesy równolegle. Wskazaniem mogą być np. różne choroby dietozależne. Psychoterapia koncentruje się na emocjach, przekonaniach i zachowaniach związanych z jedzeniem.
12. Czy jest sens zgłosić się do psychodietetyka, jeśli od lat bezskutecznie się odchudzam?
Tak. Konsultacja daje szansę przyjrzenia się temu, co utrudnia osiągnięcie trwałej zmiany. Celem jest znalezienie rozwiązań opartych na zmianie nawyków, odzyskanie kontaktu z własnym ciałem, a nie wprowadzanie kolejnych ograniczeń.