Uzależnienie rzadko dotyczy tylko jednej osoby w rodzinie. Wpływa na cały system rodzinny. Jego skutki mogą być odczuwalne długo po zakończeniu używania substancji.
W ramach pracy w obszarze uzależnień pracuję z osobami uzależnionymi, osobami nadużywającym substancji, chcącym ograniczyć ich używanie, osobami, które określają się jako DDA (dorosłe dzieci z rodzin z problemem alkoholowym), DDD (dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych) oraz osobom współuzależnionym.
Terapia dla osób uzależnionych
W gabinecie pracuję z osobami, które zmagają się z problemem uzależnienia od alkoholu, innych substancji lub zachowań, jeśli pozwala na to sytuacja osoby, która się do mnie zgłasza. W przypadku gdy, osoba, która się do mnie zgłasza aktywnie używa substancji omawiamy możliwości i warunki współpracy, uwzględniając inne formy leczenia. Czasem intensywność i sposób używa substancji sprawia, że bardziej odpowiednią formą oddziaływania będzie terapia stacjonarna.
* Warto wiedzieć, że terapia uzależnień jest prowadzona przez ośrodki stacjonarne, oddziały szpitalne całodobowe, oddziały dzienne, poradnie leczenia uzależnień, a także fundacje i stowarzyszenia w ramach systemu NFZ. Np. w Warszawie jest wiele takich placówek świadczących usługi nieodpłatnie dla pacjenta. W prywatnym gabinecie psychoterapia jest prowadzona odpłatnie.
Jak pracuję w obszarze uzależnień?
W pracy terapeutycznej skupiamy się nie tylko nad uzależnieniem – sposobem, ilością czy myślami związanymi z używaniem substancji, rozpoznawaniem mechanizmów i radzeniem sobie w sytuacjach związanych z ryzykiem sięgnięcia po substancję, ale także rozumieniem funkcji jakie substancja pełni. Pracujemy nad umiejętnością powracania do równowagi, rozpoznawania i regulowania uczuć w sposób konstruktywny, zaspokajania własnych potrzeb. W dalszej perspektywie praca może obejmować także wzorce z domu rodzinnego, trudne doświadczenia z przeszłości czy głębszą pracę z emocjami.
Terapia dostosowana jest do pacjenta, który zgłasza się do terapii. W pracy z osobami uzależnionymi bliskie jest mi podejście uwzględniające różne problemy psychiczne współtowarzyszące sięganiu po substancje. Zapraszam także osoby z historią uzależnienia po wcześniejszej terapii stacjonarnej lub podstawowej terapii uzależnień, które maja potrzebę głębszej pracy w psychoterapii.
Praca nad ograniczeniem używania substancji
Pracuję terapeutycznie z osobami, które nie utrzymują pełnej abstynencji, używają ryzykownie lub nadużywają substancji i chcą popracować terapeutycznie. Pracuję z osobami, które mają potrzebę przyjrzeć się wzorcom sięgania po substancje. Zastanowić jakiej zmiany potrzebują i w jaki sposób zmiany wprowadzić. Chcą pracować nad ograniczeniem picia lub używania.
Istotne jest jednak, aby osoba zgłaszająca się była w stanie korzystać z terapii w formie ambulatoryjnej, czyli regularnie uczestniczyć w sesjach terapeutycznych. Być w stanie, w którym możliwa jest praca poznawcza – nie pod wpływem alkoholu lub innych substancji. Przychodzenie na sesję bezpośrednio po kilkudniowym ciągu także koliduje z procesem psychoterapii.
Psychoterapia DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików)
Dorastanie w rodzinie z problemem alkoholowym może być przyczyną doświadczania różnych trudności w dorosłym życiu. Osoby wychowujące się w rodzinie, gdzie był problem alkoholowy lub innego rodzaju dysfunkcja mogą zmagać się z nadmiernym wstydem, niskim poczuciem własnej wartości, trudnością w budowaniu bliskich relacji, nadmierną kontrolą, lękiem przed odrzuceniem, perfekcjonizmem czy problemem z rozpoznawaniem i wyrażaniem własnych potrzeb i emocji. Psychoterapia pomaga zrozumieć własne emocje i nauczyć się z nich korzystać w konstruktywny sposób. Poznać wzorce funkcjonujące w rodzinie i wypracować lepsze sposoby radzenia sobie w relacjach, codziennym funkcjonowaniu. Odkryć własne zasoby.
Psychoterapia współuzależnienia
Współuzależnienie często dotyka osób, które żyją blisko osoby, która zmaga się z problemem uzależnienia. Objawem jest nadmierna koncentracja na problemach związanych z uzależnieniem, braniem na siebie odpowiedzialności za decyzje osoby uzależnionej. Współuzależnienie często wiąże się z trudnością w stawianiu granic, doświadczaniem poczucia winy, a także nadmiernym poświęceniem, zaniedbywaniem własnych potrzeb i potrzeb niepełnoletnich osób zależnych w rodzinie. Psychoterapia może pomóc zauważyć własne schematy funkcjonowania, poczuć własne granice, nauczyć się takiego funkcjonowania, które nie wspiera mechanizmów uzależnienia.
Zapraszam do kontaktu
Jeżeli zmagasz się z problemem uzależnienia, współuzależnienia, problemami związanymi z dorastaniem w rodzinie z problemem uzależnienia zapraszam do kontaktu przez formularz lub tel. 500 608 183
FAQ
1. Czy terapia uzależnień musi się zaczynać od odstawienia (detoksu)?
To zależy od konkretnej sytuacji osoby uzależnionej. Bywa, że konieczny jest detoks (pod nadzorem medycznym). Niektóre objawy odstawienne mogą zagrażać życiu.
2. Ile trwa leczenie uzależnienia?
Uzależnienie traktuje się jako chorobę przewlekłą, w której istnieje ryzyko nawrotów.
3. Czym różni się DDA od zaburzeń?
DDA to specyficzny zespół cech, które mogą być związane z dorastaniem w rodzinie z problemem alkoholowym. Określenie DDA nie jest związane z klasyfikacją medyczną.
4. Czy warto skorzystać z terapii DDA jeśli rodzic już nie pije?
Tak, bo problem nie dotyczy samego sięgania po alkohol przez rodzica, tylko utrwalonych mechanizmów, które powstały w dzieciństwie i wpływają na dorosłe życie np. trudności w relacjach, obniżone poczucie własnej wartości, nieadekwatne do sytuacji doświadczanie wstydu.
5. Jak odróżnić troskę o bliskiego uzależnionego od współuzależnienia?
Współuzależnienie to wzorzec zachowań, w którym własne potrzeby, emocje i granice są podporządkowane temu, aby kontrolować uzależnienie innego człowieka. Próby kontroli uzależnienia innej osoby są kontynuowane pomimo nieskuteczności tych działań i kosztów dla osoby współuzależnionej oraz innych bliskich osób. Troska o inną dorosłą osobę powinna uwzględniać granice – własne i tej osoby. W zdrowej relacji osoba, której oferowana jest pomoc może z niej skorzystać lub może wybrać inaczej i jest to uszanowane. Troska nie powinna być też oferowana w sposób nielimitowany i kosztem zdrowia czy kosztem pogorszenia codziennego funkcjonowania osoby, która takie wsparcie oferuje.